gadjo çingene olmayan manasına geliyormuş. dilo‘nun tam manası konusunda hiçbir fikrim olmamakla birlikte çılgın olabilir diye düşünüyorum. çünkü filmin ingilizce ismi crazy stranger, türkçesi ise çılgın yabancı.

stephane müzik peşinde koşan bir fransız, çok sempatik bir yüzü ve müthiş bir gülümsemesi var, dilini bilmediği topraklara nora luca isimli bir şarkıcıyı arıyor. geceyi geçirecek yer ararken izidor isimli çingeneyle karşılaşıyor ve onun yaşadığı topraklara gidiyor. çok sıcak bir film derler hani, işte ondan. çingenelerin reprenkli dünyaları, habire oynamaları (hem de nasıl oyun), hakareti ve küfürü iyi niyet göstergesi olarak kullanmaları gibi akılda kalıcı birçok güzel yanı var. stephane fransızca bilip konuşuyor, çingenelerse kendi dillerini. iki taraf birbirine kendi dilini öğretirken aklımda altyazıda “harika, adamım” olarak çevrilen ve telafuzu “super munşen” olan fransızca ifade kaldı. fransızca bilen biri şunun doğrusunu yazsın lütfen.

balkan müziğini seviyorsanız film bir artı daha alıyor. akılda kalıcı parçalar var. bu arada filmin sansürlenmesi gereken yerleri var ve altyazısı biraz terbiyesiz. ne biçim film tavsiye ediyosun demeyin sonra.. bunlarla ilgili bir probleminiz yoksa eğlenceli zaman geçirebileceğiniz bir film.. ona göre..

 

uzun zamandır film yorumu yazmıyordum. sıkıldım sanırım. hem, zaten herkesçe bilinen filmler hakkında birşeyler söylemek çok anlamlı olmuyordu. orjinal birşeyler izlemiş olmalıydım ki tavsiye edebileyim.
.
son iki gün içinde iki festival filmi izledim. ikisi de birer yıl arayla filmekimi‘nde yayınlanmış fimleri ingilizce altyazıyla izlemek zorunda kalmama rağmen oldukça beğendim. yer yer konuşmaları takip etmekte zorlandım ama yine de konuyu, espriyi, mesajı anlayabildim.
.
ilk film bir romanya yapımı olan 12:08 east of bucharest. çavuşesku’nun devrilmesinin yıldönümünde o günü konuşmak üzere yapılan bir programı öncesi ve sonrasıyla konu ediniyor. programın yapıldığı televizyon kanalı sanki ulusal ama müthiş amatör. arada romanya sokaklarını da görüyor nası bi yer burası yaaa diyosunuz. güzel müzikleri var. çekimleri orjinal. misal başı ve sonu.
.

.
içinde espri barındırmayan komedi filmlerini seviyorum. kara mizah tarzı filmler mesela ki türkçesi polis filmidir. ya da karakterlerin espri yaparak değil oldukları gibi oldukları için güldürdükleri filmler diyebilirim. komik adamlar yani. kemal sunal’ı görünce insanın gülesi gelesi gibi bir durum. işte east of bucharest’de böyle bir film. karakterlerin yaşamları, davranışları ve sözleri güldürmeye yetiyor. bulabilirseniz izleyin derim. türkçe altyazısını edinebilir ya da ingilizce altyazısını çevirirseniz bana da gönderin :)
.

.
ikinci film bir israil yapımı. orjinal ismi bikur ha-tizmoret ve filmekimi’nde bando ismiyle gösterilmiş. mısırdan gelen bir bando ekibinin israildeki bir gününü yaklaşık olarak 1 saat içinde sessiz ve sakin bir şekilde anlatıyor. konuşma az, hareket de az. bekleyen mısırlıların boş yüzleri, tevfik‘in ismet özel‘e çok benzemesi, papi ve üzgün kız arkadaşının donuk bakışları gibi detaylar aklımda kalmış. çekimleri ve müziği de oldukça güzel. izlenmesi gereken alternatif bir yapım olarak the band’s visit de arşivimizde kendine kalıcı bir yer bulmuş durumda. bu arada bu filminde türkçe altyazısı yok ama east of bucharest kadar çok konuşma içermediği ve hem mısırlılar hem de israillilerin ingilizcesi çat pat olduğu için sorun olmuyor. izleyin derim.