başlarken niye izlemek istediğimi, niye edindiğimi hatırlayamadığım bir film bu. oyuncu listesi akmaya başladığında bir tek amanda peet isminin tanıdık gelmesi de bu duruma tuz biber oldu. başlamadan niye cevabıma bir soru verebilmek için hızlı çekim düşünürken birden woody allen ismini gördüm. bu yeterli bir sebep olarak görünmüş ve izlemeliyim demiştim, şimdi hatırladım.

filmin konusu ve kurgusu hakkında hiçbir fikrim yoktu.  o yüzden nötr bir başlangıç yaptım. üç adam ve bir kadın bir masa etrafında oturmuş konuşuyorlardı. adamlardan biri olayların mizahi yönünü yazıyordu, diğeri trajik yanını. öyle diyorlardı yani. ikisi de senaristti. sonra adamlardan diğeri olanı bir olay anlatmaya başladı ve olaylar gelişti.

özetle farklı bakış açılarının, trajik ve komik bakış açılarının, aynı hikayeyi nasıl kurgulayabileceğini gösteriyor. aynı başlangıçtan iki farklı hikaye çıkarılıyor. ama hani şunu yapsaydı mutlu olacaktı bunu yaptı yıkılmaya mahkum türü bir kurgu değil. öyle filmler de var bilyorum. bunda iki hikayedeki mekanlar ve karakterler çok fena benziyorlar ama aynı değiller. her iki melinda da farklı insanlar mesela..

her ne kadar gözler woody allen‘ı arasa da will farrel yerini doldurmayı başarmış diyebilirim. zaten iddiasız bir film melinda and melinda. romantik komedi şeklinde sınıflandırılabilir sanırım ama ne çok romantik ne çok komedik. bazı karakterlerin ilginçliği gülümsetiyor ama o kadar, koparamıyor. sıkıcı mı? sıkıcı da değil. çerezlik bir film. zaten çok uzun da değil.

bu arada, ben ne çok ama kullanıyorum?