klasik bir kahramanlık hikayesiyle karşı karşıyayız. elimizde emeklilik yaşı gelip çatmış kahraman bir cankurtaran olan ben randall ve henüz hayatının baharında potansiyelinin farkında olmayan hırslı bir kahraman cankurtaran adayı jake fischer var. bunlar aslında birbirlerine çok benziyolar. karakter olarak olsun, sonra ne biliyim geçmiş yaşamları olarak olsun mesela. ama o kadar da çatışıyolar. çekememe durumu var biraz. çünkü ben için jake artık geride kalan hasretini çektiği gençliğini, daha güçlü olduğu daha hayat dolu olduğu zamanları temsil ediyor. jake için ise ben varmak istediği, hatta geçmek istediği noktayı gösteriyor.

neyse.. konumuz bu ikisi arasında geçiyor. kahramanımız aktif görevi bırakıp öğretmenliğe başvuruyor ve olaylar gelişiyor. burada sıkı bir amerika reklamı yapılmış. sanki film film değil de amerikan sahil güvenlik teşkilatının reklamı. insanın canı cankurtaran olmak istiyor. yetmiyor forza amerika diyesi bile geliyor yani. bunlar bu disiplinle denizde adam bırakmazlar hepsini kurtarırlar. o kadar süper insanlar yani.

zaten amerikan filmleri ve dizilerinde sürekli işini işi yapan polislerle şunlarla bunlarla karşılaşıyoruz hep. jack bauer deseniz adam dünyayı kurtara kurtara bi hal oldu. cold case ve csi : ny‘da çözülmedik dava bırakmadılar, seri katillere göz açtırmıyolar. bi kere de görevi suistimal edin ya dimi. bi kere de “aman ya hep ben mi kurtaracam bıktım” desin bauer. demiyorlar işte. süper amerika imajı yaratılıyor böylece. gerçi ben bundan rahatsız değilim ama yine de aklıma geldi söyleyim dedim. ama çizgi filmlerde öyle değil onu da unutmayalım. bir simpsons olsun bir southpark olsun, salak ve şişman polislerin hiçbir zaman başarılı olamadıkları, benzerleriyle sürekli dalga geçilen çizgi filmler. o açıdan onları daha çok seviyorum.

konuyu dağıttık. the guardian‘da kahramanı kevin costner baya güzel oynuyor. kahraman adayı ise ashton kutcher diye biri. film 139 dakika ama çok sıkmıyor. sürekli bir antrenman temposu var çünkü. motive olmuş cankurtaran adayları bağırıpduruyolar. sıkıcı değil ama bir numarası da yok. klişe laflarla dolu daha önce örneklerini gördüğümüz bir film. fırtınalı deniz görüntüleri güzel. başka da bişey gelmiyor aklıma. bu da böyle bir yazı oldu..