the man from earth
türkçesiyle dünyalı sabit bir ortamda sırf konuşma ile geçen aksiyonsuz bir film. 12 angry men isimli filmi izleyenler neden bahsettiğimi anlamışlardır. izlememiş olanlar için spoiler vermeden filmin neye benzediğini anlatmaya çalışayım..
john oldman, görevinden istifa etmiş ve taşınmak üzere olan bir profesördür ve eşyalarını arabasına yüklerken üniversiteden arkadaşları veda etmeye gelirler. adamımız john oldukça sessizdir, sanki bir derdi var gibi görünmektedir, şefkat bekler gibidir. arkadaşları sorarlar, neler oluyor, neden gidiyorsun diye. başta söylemek istemese de içinde tutamamaktadır ve der ki “14000 yıldır yaşayan bir insan olsaydı neye benzerdi?”.
bu soruyla başlayan tartışma filmi tamamı kendi alanlarında uzman diğer profesörlerin (arkeolog, biyolog, psikolog gibi) soruları ve yorumlarıyla 1 saatlik bir tarih dersine dönüştürmüş. ben tarih dinlemekten hoşlanan biri olarak sıkılmadan dinledim ama kuzenim dayanamadı ve “ne saçma filmler izletiyosun” gibi bir tepki verdi. eminim sonuna kadar izleseydi daha çok kızacaktı çünkü semavi dinler hakkındaki görüşler gerçekten saçmaydı. ama neticede ilginç orjinal bir filmdi ve ayırdığım zamana değdi. daha uzununu (belki birden fazla bölüme ayrılmış olabilir, belki dizi halinde), daha mantıklısını (özellikle dinlerle ilgili olan kısımları) ve daha iyi oyunculuklusunu izlemek isterim.
Bu filmi ben de çok severek izledim, özellikle de din hakkındaki kısımlarını. Din zaten sadece bir inanç meselesidir, bu yüzden bu konuda daha mantıklı bir film yapılmasını bekleyemeyiz. Daha saygılı yaklaşılmasını isteyebilirsiniz, ancak asıl saygısızlık olan dinlerin geldiği durum zaten filmde anlatılmış, güzel mesajlar verilmiş.
dinlerle ilgili kısmı izlerken rahatsız etti beni,ancak hristiyanlarınkendi dinlerine yaklaşımı da bir enteresan doğrusu(film karakterlerinden çıkarımla tabii ki:)
filmi beğendim ancak pat diye bitiyor sonu güzel düşünülmüş ama çabuk geçilmiş sanki
hristiyanların dine yaklaşımları bir garip zaten. çizgi filmlerde hz. isayı canlandıran karakterleri garip hallere sokmaktan hiç bir rahatsızlık duymuyolar :)
filmin sadeliği, akışı, kendi içerisindeki minimal sunumu harika değil miydi? şüphe? son sahnenin dokunaklılığı?
bence lezizdi.